UH-1C Gunship

Η σκηνή του διοράματος είναι καθαρά φανταστική, και μας ενδιέφερε περισσότερο η καλλιτεχνική απεικόνιση του θέματος παρά ο απόλυτος ρεαλισμός.
Η ιστορία: Τίποτα ιδιαίτερα πολύπλοκο. Η περίπολος βρήκε τα συντρίμμια του Huey και ενημερώνει το αρχηγείο για το ακριβές σημείο της συντριβής. Μυστήριο παραμένει το τι συνέβη στα άλλα δυο μέλη του πληρώματος με τα εγκαταλειμμένα κράνη. Παρ όλο που υπήρξε αρκετή συζήτηση γύρω από το παραπάνω έργο, οι πλέον συζητημένες παράμετροι ήταν ο σκελετός του πιλότου και η τοποθέτηση του ελικοπτέρου. Σημειωτέον πως και σήμερα, μετά από τόσο καιρό, εξακολουθώ να είμαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα και να θεωρώ πως έχω αποδώσει την αρχική μου ιδέα όπως καλυτέρα γινότανε.

UH-1C GunshipΣτη διπλανή φωτογραφία μπορείτε να δείτε τα 3D high tech εργαλεία που χρησιμοποίησα για την κατασκευή του διοράματος ….
Όπως συνήθως, η κατασκευή του διοράματος, της φιγούρας, των χαλασμάτων και του ελικοπτέρου, προχωρούσαν συγχρόνως, αλλά για λόγους ευκολίας και κατανόησης θα τα περιγράψουμε ξεχωριστά..

Υλικά που χρησμοποιήθηκαν:
• UH-1C model, 1/35 scale by Academy
• UH-1C Eduard Zoom Photo etched set (internal, external, and weapons)
• Archer Rivets & Surface Details
• Several sets of paper leaves by Kamizukuri, (I hope I spelled it right, I speak the Japanese dialect of the north province perfect, but the Southern dialect is difficult to me…)
• JoeFix Studio’s 3D printed aftermarket parts
• One figure from Hobby Fan (gunner)
• Bravo 6 figure set (officer and radio opera tor)
• Buddha from Verlinden

UH-1C Huey
Ένα από τα δυσκολότερα θέματα που έχω κατασκευάσει από πλευράς μετατροπών και κατασκευών απ το μηδέν.
Αρχικά δεν περίμενα πως θα έκανα τόσες επεμβάσεις αλλά φωτογραφίες μοντέλων αλλά και του αληθινού που βρήκα στο διαδίκτυο, με οδήγησαν σε αυτή την εκτεταμένη ιδιοκατασκευή. Τέλος, ο περιορισμένος χώρος στην βιτρίνα μου με οδήγησε στην ιδέα να αποκόψω το πίσω τμήμα και τις έλικες της ουράς ώστε να περιοριστεί ο συνολικός όγκος του διοράματος. Και ήμουνα τυχερός που δεν είχα φτιάξει πολλά φυτά και δέντρα.
Η κατασκευή ξεκίνησε τον Μάιο του 2012, ξεκινώντας φυσικά από το εσωτερικό, που είναι τελείως ανεπαρκές. Το πίσω κάθισμα του κιτ ανακατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας σωληνάκια χαλκού κολλημένα με κυανοακρυλική κόλα, χαρτομάντιλα και κομμάτια πλαστικού. Θα είχα ανακατασκευάσει και την θέση του πυροβολητή αλλά η τεμπελιά υπερίσχυσε …
Εδώ βλέπετε το p/e πλαίσιο που βρίσκονται ο πυροσβεστήρας και το κιτ πρώτων βοηθειών. Ήταν δύσκολη δουλειά και κανονικά θα έπρεπε να δώσω λίγο περισσότερη έμφαση στις φθορες από την πρόσκρουση του ελικοπτέρου στο έδαφος. Όλο το εσωτερικό βάφτηκε με το χέρι με χρώματα Vallejo, εκτός του πίνακα οργάνων και του πατώματος της καμπίνας που χρησιμοποιήθηκε αερογράφος και ακρυλικά της Tamiya . Σε αυτό το σταδιο ειχα την ιδεα ενός νεκρού μελους του πληρώματος μεσα στην καμπίνα. Ξεκίνησα να δουλευεω το σώμα και το πρόσωπο του πιλότου με ένα μίνι τρυπάνι, ώστε να μειώσω τον όγκο του σώματος. Αν και δεν είμαι γλύπτης είμαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα στο κρανίο, παρόλο που αργότερα συνειδητοποίησα πως έπρεπε να εχω μειώσει ακόμη περισσότερο τον όγκο των ποδιών. Η γυναίκα μου ανησύχησε στην αρχή βέποντας διάφορες φωτογραφίες από ανθρώπινα κρανία πανω στο γραφείο μου, ενώ αυτοί που έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο τι κάνω ηταν τα παιδιά μου.

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

Πριν κλείσω τα δύο μισά του ελικοπτέρου, έφτιαξα από το μηδέν την περιοχή του μετασχηματιστή στο πίσω αριστερό μέρος, και το μπροστινό τμήμα των ηλεκτρονικών.
Κυρίως χρησιμοποίησα φύλα πλαστικού, χαλκό και σύρμα. Όλα βάφτηκαν στο χέρι με χρώματα Vallejo. Το σπασμένο πίσω μέρος του κήτους δουλεύτηκε σε αυτό το στάδιο με ένα μίνι τρυπάνι. Όταν το πλαστικό έγινε πολύ λεπτό, έσπασε πολύ εύκολα προσομοιάζοντας τέλεια τα σπασμένα αλουμίνια. Με ένα στρόγγυλο κοπίδι δούλεψα λίγο τα εξωτερικά πάνελ, ώστε να παρομοιάσω τις στραβωμένες λαμαρίνες και τις παραμορφώσεις του κήτους λόγω της σύγκρουσης. Εδώ πρέπει να πω πως ήμουνα πολύ τυχερός γιατί ένας φίλος, πρώην υπάλληλος της Agusta, μου έδωσε τα manuals εκπαίδευσης και συντήρησης του Bell UH-1C. Έτσι είχα την δυνατότητα να αναπαραστήσω κάθε αξεσουάρ, σωλήνωση και καλωδίωση του κινητήρα. Να πω εδώ πως δεν με ένοιαζε η απόδοση της απόλυτης λεπτομέρειας αλλά πιο πολύ να δώσω την εντύπωση ενός ολοκληρωμένου τμήματος. Δούλεψα όλο το καλοκαίρι για να κατασκευάσω τον κινητήρα, το διαμέρισμα του και την μετάδοση της κίνησης. Όταν έφτασα στα 200 κομμάτια σταμάτησα το μέτρημα. Κυρίως χρησιμοποίησα φύλα και κομμάτια πλαστικού, μεταλλικά πλέγματα, σύρματα διαφόρων διατομών , παλιά p/e πλέγματα κλπ.
Η αντιολισθητική επιφάνεια στον χώρο του κινητήρα βάφτηκε πρώτη. Αρχικά ψεκάστηκε με Αλουμίνιο της Tamiya και μετά NATO black ψεκασμένο μέσα από τούλι.

Το πιο δύσκολο εγχείρημα ήταν η κατασκευή ξεχωριστά του κινητήρα, του συστήματος μετάδοσης και των φίλτρων, ώστε να μπορούν να βαφτούν εύκολα και μετά να συναρμολογηθούν στο σκάφος, λίγο πολύ όπως στο κανονικό σκάφος συνδέοντας καλωδιώσεις και σωληνώσεις μετά την τοποθέτηση της κύριας μονάδας.
Ολόκληρο το κάλυμμα του άξονα κίνησης αφαιρέθηκε και ανακατασκευάστηκε με λεπτό φύλλο χαλκού, ενώ το τμήμα της μετάδοσης κίνησης κατασκευάστηκε με κομμάτια
πλαστικού όπως και το κουτί των γραναζιών στην έλικα.
Δουλεύοντας τα πάνω πάνελ της ατράκτου, ώστε να αναπαρασταθούν οι ζημιές που προκλήθηκαν από την πρόσκρουση στο έδαφος, καταστράφηκαν όλα σχεδόν τα θετικά πριτσίνια, τα οποία αντικατέστησα με αυτά της Archer.
Για να τοποθετήσω τα πριτσίνια πέρασα κατ αρχήν δυο στρώσεις από Glanzer, ένα Γερμανικό γυαλιστικό πατωμάτων παρόμοιο με το Future, απ ευθείας στο πλαστικό.

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

Η γραμμή των πριστινιών τοποθετήθηκε σαν κανονική χαλκομανία χρησιμοποιώντας το Microscale decal softener.
Όταν στέγνωσαν, πέρασα ακόμα ένα στρώμα Glazer για καλύτερη εφαρμογή. Όχι δύσκολη διαδικασία αλλά χρονοβόρα.Στην συνέχεια έφτιαξα το αριστερό πολυβόλο, χρησιμοποιώντας βελόνες από σύριγγες, χάλκινες σωλήνες και φύλλα πλαστικού. Το αριστερό πολυβόλο μιας και δεν φαίνεται πολύ αφού είναι βυθισμένο στις λάσπες έγινε κατευθείαν από το κουτί. Επίσης ανακατασκευάστηκε ο εκτοξευτήρας των 70mm, ανοίγοντας τρύπες σε ολους ώστε να δειχνουν άδειοι, εκτός ενός που ειχε αφλογιστία.

Ένας ανέπαφος έλικας δεν είναι κάτι λόγικο μετα από μια τέτοια συντριβή, αλλά θα έκρυβε και την φιγούρα που έχουμε τοποθετήσει κόβοντας την σκηνή με τρόπο που δεν μου άρεσε. Έτσι αποφάσισα να τον κόψω. Οι έλικες δουλεύτηκαν από μέσα όπως το πίσω μέρος της ατράκτου, αφήνοντας μόνον ένα εξωτερικό λεπτό σκελετό, ενώ εσωτερικά ένα λεπτό φύλο μονοτικού τυλιγμένο, με τούλι χρησιμοποιήθηκε σαν το εσωτερικό κυψελωτό της έλικας. Το μαύρο της Vallejo σαν βάση και το Αλουμίνιο της Humbrol σαν drybrush ολοκλήρωσαν το βάψιμο. Αρχικά συναρμολόγησα τον ρότορα κατευθείαν απ το κουτί και στην συνέχεια χώρισα τις λεπίδες από το κεντρικό τμήμα, τοποθετώντας τις ξανά με έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο. Σε αυτή την φάση κατασκευάστηκαν και κάποια κομμάτια της βάσης του ρότορα που έλειπαν. Δείτε τον σπασμένο ρότορα ισορροπίας. Στην διάρκεια της συναρμολόγησης και του βαψίματος τον έσπασα τουλάχιστον 10 φορές οπότε τον αντικατέστησα με μια βελόνα. Πολύ δυνατές και δεν σπάνε, ούτε όταν καρφώνονται στο δέρμα μου. Η πόρτα του πιλότου τροποποιήθηκε ώστε να αποκτήσει πιο αληθοφανές πάχος, ανακατασκευάζοντας το εσωτερικό που δεν υπάρχει στο κιτ. Το διάφανο πλαστικό της πόρτας κόπηκε ώστε το παράθυρο να μοιάζει ανοιχτό. Όπου χρειάστηκε προστέθηκαν πριτσίνια της Archer. Το να μασκάρει κανεις ένα μηχάνημα με τόσα ανοίγματα είναι ένα πολύπλοκο έργο, που το δυσκολεύουν περισσότερο όλα τα έξτρα ανάγλυφα πριτσίνια, αφού μπορούν εύκολα να ξεκολήσουν με την ταινία μασκαρίσματος. Ήμουνα τυχερός όμως και μόνο 3-4 ξεκόλησαν, το οποία και τα αντικατέστησα. Το βάψιμο ξεκίνησε με το στόμα του καρχαρία. Χρησιμοποίησα τα αγαπημένα μου χρώματα στον αερογράφο, τα ακρυλικά της tamiya, λόγω του μικρού χρόνου στεγνώματος που απαιτούν.
Παρόλο που αφιέρωσα πολλές ώρες στην παρατήρηση φωτογραφιών από συντρίμμια αλλά και στατικών εκθεμάτων, δεν κατάφερα να αναπαραστήσω ικανοποιητικά το ξεθωριασμένο olive drab. Έτσι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω στον αερογράφο τα πιο απίθανα πράσινα και καφέ.
Μια λάμπα τοποθετημένη κάθετα πάνω απ το μοντέλο με βοήθησε να δε τις πραγματικές σκιές τις οποίες αναπαράστησα με ένα σκουρότερο μείγμα. Σε μια σκούρα πράσινη βάση καλύτερα να μην χρησιμοποιήσετε αλουμίνιο για τις φθορές, αλλά όπως εγώ ένα κίτρινο αστάρι που θα φανεί αχνά κάτω από το πράσινο. Έτσι χρησιμοποιήθηκε το Zinc Cromat της Tamiya με πολύ λεπτό πινέλο, σε διάφορα σημεία σε όλες τις επιφάνειες.

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

Όλα τα νούμερα, μοιρόσημα και διακριτικά στην ουρά βάφτηκαν χωρίς να χρησιμοποιηθούν χαλκομανίες. Εδώ βλέπετε πως τα πρώτα στρώματα του πράσινιο έχουνε καλύψει όλες τις λεπτομέρειες ενώ τα λευκά σημεία αντανακλουν πολύ το φως. Μην ανησυχείτε όμως. Μερικά περάσματα με ανοιχτότερες και σκουρότερες αποχρώσεις, σε συνδυασμό με στεγνό πινέλο στα πριτσίνια θα ξανά εμφανίσουν όλες τις λεπτομερειες. O “Θεριστής” στις πλαϊνές πίσω πόρτες, ζωγραφίστηκε με το χέρι (με μικρές διαφορές σε κάθε πλευρά) από έναν ερασιτέχνη καλλιτέχνη.
Ευτυχώς ο Bill Horan δεν ήταν μέλος του πληρώματος και έτσι οι περιορισμένες μου καλλιτεχνικές ικανότητες ήταν αρκετές για μια αξιοπρεπή απεικόνιση nose art. Δείτε πως ολοκληρώθηκε ο Θεριστής Και τέλος το κοκτέιλ σχεδόν ολοκληρωμένο. Με λίγο περισσότερο νερό, και την τοποθέτηση της φιγούρας το διόραμα ολοκληρώθηκε.

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

Lost in Viet Nam, part 2: the Diorama
Βασικό στην ολοκλήρωση ενός τέτοιου διοράματος, είναι η χρήση προηγμένων τεχνολογικών εργαλείων, τα οποία μας επιτρέπουν να φτιάξουμε μια ρεαλιστική τρισδιάστατη απεικόνιση του σχεδίου μας. Μπορείτε να δείτε μερικά από αυτά στην επόμενη φωτογραφία. Το ίδιο σημαντικό είναι να μελετήσουμε διάφορες φωτογραφίες του του περιβάλλοντος στο οποίο θα διαδραματιστεί το διόραμα. Δεν χρειάζεται να αναπαραστήσουμε ακριβώς ότι βλέπουμε σε κάποια από αυτές, αφού δεν είναι εύκολα να βρούμε ακριβώς στην φύση κάτι που έχουμε στο μυαλό μας. Καλύτερα να συνδυάσουμε διάφορες οπτικές και λεπτομέρειες, έχοντας φυσικά στο μυαλό μας πως θα πρέπει να κάνουμε και αρκετούς συμβιβασμούς ώστε να έχουμε ένα αληθοφανές σύνολο. Όπως έχω ήδη πει, ο Βούδας είναι από την σειρά της Verlinder και συμπεριλαμβάνει την μικρή βάση με τα σκαλοπάτια. Ο θόλος και η υπόλοιπη κατασκευή ήτανε ιδιοκατασκευή χρησιμοποιώντας τούβλα που φτιάξαμε χρησιμοποιώντας κεραμικό πηλό σε ξύλινα καλούπια, φύλλα πλαστικού και άλλα «σοφιστικέ» υλικά.
Η κατασκευή αυτών των καλουπιών ήταν από τα δυσκολότερα κομμάτια του project αφού συμπεριελάμβανε την αγορά και κατανάλωση ενός μισού κιλού παγωτού, ώστε να εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα υλικά. Ήτανε μια σκληρή δουλειά, κατάλληλη μόνον για έμπειρους μοντελιστές με σιδερένιο συκώτι και στομάχι…
Ο κεραμικός πηλός είναι εξαιρετικός για τέτοιες δουλειές αφού όσο είναι υγρός μπορεί να σκαλιστεί εύκολα και να αναπαραστήσει με ακρίβεια τις αρχαίες πέτρες και όταν στεγνώσει είναι πολύ σκληρός, Στην επόμενη φώτο έχω ήδη κάνει ένα αρχικό wash με πολύ αραιωμένο ακρυλικό, απλά για να κατανοήσουμε καλύτερα την προοπτική που θα εχει όταν βαφτεί. Για το έδαφος χρησιμοποιήθηκε στόκος, στο οποίο τοποθετήθηκαν κατάλληλα διάφορες μικρές ρίζες και ξυλαράκια όσο ήταν νωπός. Ένα ελαφρύ wash πολύ διαλυμένης λευκής κόλλας προηγήθηκε πριν το στρώσιμο του μείγματος “cappuccino”, ενός μείγματος υπολοίπων καφέ από την μηχανή μου αναμεμιγμένα με λίγο νερό και λευκή κόλλα. Μικρές πέτρες σε διάφορα μεγέθη έχουνε τοποθετηθεί στο έδαφος πριν στεγνώσει.
Ο Italo ήταν υπεύθυνος για τον χρωματισμό του αρχαίου τοίχου, του θόλου και του αγάλματος. Εγώ έβαψα με αερογράφο το έδαφος, χρησιμοποιώντας ακρυλικά τη Tamiya σε διάφορους γήινους τόνους, και συνεχίζοντας με ένα wash σκούρου καφέ λαδιού και ένα dry-brush με χρώμα κεραμιδιών της Humbrol. Αρχικά σχεδίαζα να φυτέψω ένα αληθινό bonsai, αλλά συνειδητοποίησα πως θα ήταν πρόβλημα αν ζητούσα από τους οργανωτές κάθε έκθεσης να ποτίζουν το διόραμα τακτικά. Έτσι αποφάσισα να κατασκευάσω το μεγαλύτερο δέντρο από διάφορα αδρανή υλικά: κομμάτια πλαστικού καλυμμένα από πράσινο Milliput.
Το πάνω μέρος του δέντρου ψεκάστηκε με λευκή κόλλα με έναν παλιό αερογράφο, και στην συνέχεια τοποθετήθηκαν επάνω του φύλλα της Noch σε δυο χρώματα, και με την χρήσης λακ για τα μαλλιά σιγουρεύτηκαν στην θέση τους (σας παρακαλώ μην το πειτε στην γυναίκα μου !!) Οι κληματσίδες που σκαρφαλώνουν στον κορμό και κρέμονται από τα κλαδιά έγιναν με ένα φυσικό υλικό της Joe-Fix Studio και καλύφθηκαν με τον ίδιο τρόπο όπως προηγουμένως με τα φύλλα της Noch.
Ακόμα και ο φοίνικας ήταν ιδιοκατασκευή: τα φύλλα κομμένα από σελίδες Α4 με στέλεχος από σύρμα κολλημένα με κόλλα στιγμής. Ο κορμός έγινε με ένα τετράγωνο κομμάτι ξύλου μπάλσα καλυμμένο με στόκο και λίγο υδραυλικό σπάγκο να προσομοιάσει το χνούδι ανάμεσα στα φύλλα.

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

Είναι σημαντικό να δείτε φωτογραφίες αληθινών δέντρων, ώστε να δώσουμε μια αληθοφανή τοποθέτηση των φύλλων, χωρίς να πέσουμε στην κλασσική παγίδα των μοντελιστών που θέλουν τα πάντα συμμετρικά και στοιχισμένα. Τα πάντα βάφτηκαν με ακρυλικά Gunze και Tamiya.
Για να αναπαραστήσω όλη την υπόλοιπη βλάστηση, χρησιμοποίησα τα χάρτινα φύλλα, φυτά και χόρτο της Kamizukuri.
Το νερό, με βάθος περίπου 1 εκ., έγινε με ρητίνη Prochimaresin, στην οποία ανάμειξα λίγο Slate Gray (το οποίο είναι γκριζοπράσινο) και natural Wood της Humbrol, τα οποία έπεσαν σε τρεις δόσεις σε διάρκεια μερικών ημερών. Για να φτάσω να γεμίσω τα μικρά διαστήματα ανάμεσα στα μικρά υδρόβια φυτά χρησιμοποίησα σύριγγα.
Δυστυχώς δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να αποφύγουμε την δράση τριχοειδών αγγείων.

Σεπτέμβριος 2014, 14 μήνες από το ξεκίνημα, επιτέλους τελείωσα. Κατ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω την σύζυγο μου Jana, που μετά από αυτή την εμπειρία δεν θα αποκτήσει ποτε ένα σπίτι με κήπο, αφού έκανα όση κηπουρική άντεχα!..
Τον Italo Feregotto για τις συμβουλές του για τα χρώματα, φωτισμούς και σκιάσεις, και για το βάψιμο των φιγούρων. Όλους εσάς που είχατε την υπομονή να διαβάσετε μέχρι εδω το άρθρο χωρίς να αποκοιμηθείτε. Τον εαυτό μου, που με την πρόφαση της αψίδας του βωμού, είχα την δικαιολογία να φάω ½ κιλό παγωτό ολομόναχος.

Χαιρετίσματα από το Udine της Ιταλίας,
Roberto Colaianni

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship UH-1C Gunship

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ – ΣΥΝΤ ΑΞΗ – ΦΩΤ ΟΓΡΑΦΙΑ: Roberto Colaianni
( figure painting) Italo Feregotto
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ- ΜΕΤ ΑΦΡΑΣΗ¨ Κων/νος Κοκκινοοπλίτης – Γ ιώρογς Ρούμπος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *