Supermarine Walrus Μκ ΙΙΤο κιτ του Supermarine Walrus Μκ ΙΙ είναι μια πρόσφατη κυκλοφορία της Airfix δεδομένου ότι κυκλοφόρησε το 2017. Αρχικά πρέπει να ειπωθεί ότι τα κομμάτια περιέχονται σε ένα μεγάλο κουτί εξαιρετικής ποιότητας και πάχους που θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί σαν χρηματοκιβώτιο. Το κιτ αποτελείται από 157 κομμάτια σε λεπτό πλαστικό ανοιχτού γκρι χρώματος κατανεμημένα σε 5 πλαίσια. Οι γραμμώσεις των κομματιών είναι χαραγμένες σε ιδανικό βάθος και στην άτρακτο υπάρχουν πολύ λεπτά πριτσίνια. Το εσωτερικό της ατράκτου έχει εξαιρετική λεπτομέρεια σε όλο το μήκος της και μόνο οι πολύ απαιτητικοί θα ζητήσουν κάτι παραπάνω, το οποίο μπορούν να το βρουν μέσα από τα βελτιωτικά της Eduard. Τα 9 διαφανή κομματια περιέχονται σε ένα ακόμη πλαίσιο και είναι λεπτά, με πολύ καλή διαφάνεια. Τα οπλικά φορτία αφορούν 8 απλές βόμβες και βόμβες βυθού. Επίσης παρέχονται και τρία πολυβόλα με καλή λεπτομέρεια. Ένα αρνητικό σημείο είναι ότι υπάρχουν πολλά σημάδια από ejector pins στο εσωτερικό της ατράκτου που είναι ορατά από έξω και θα χρειαστούν καθάρισμα. Τα ελαστικά δίνονται πατημένα ή μη και είναι ξεχωριστά από τις ζάντες. Τέλος οι πτέρυγες δίνονται με εναλλακτικά κομμάτια ώστε να κολληθούν σε κανονική θέση ή διπλωμένες. Οι χαλκομανίες αφορούν δύο βρετανικά και ένα Αυστραλιανό σκάφος και δείχνουν να έχουν εξαιρετική εκτύπωση. Το αναλυτικό φυλλάδιο με τις οδηγίες αναλύει την κατασκευή σε 24 σελίδες και 108 κατασκευαστικά τμήματα.

Supermarine Walrus Μκ ΙΙΗ κατασκευή
Η κατασκευή ξεκίνησε με την αφαίρεση των σημαδιών στο εσωτερικό της ατράκτου, την τοποθέτηση των κομματιών του κιτ και επιπλέον λεπτομέρεια που φτιάχτηκε από το μηδέν, με λεπτό αλουμίνιο και φύλλο πλαστικού. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες κατασκευάστηκαν οι βάσεις για την στήριξη των φωτογραφικών μηχανών που μπορούσε να φέρει το υδροπλάνο, οι σκελετοί των πλευρικών παραθύρων που τοποθετήθηκαν ανοιχτά, τα διάτρητα ελάσματα στις στρογγυλές θυρίδες εισόδου και πολλές άλλες μικρολεπτομέρειες με βάσει φωτογραφίες του πραγματικού σκάφους. Για το interior green που κυριαρχεί στο εσωτερικό της ατράκτου χρησιμοποιήθηκε το Νο 78 της Humbrol. Σην κόλληση των τεσσάρων κομματιών της ατράκτου, δόθηκε μεγάλη προσοχή, αν και έχουν καλή εφαρμογή, για να πατήσουν σωστά. Το αποτέλεσμα ήταν να χρειαστεί ελάχιστος στόκος μόνο στις κάτω ενώσεις. Τα κινητά διαφανή στο κόκπιτ προτιμήθηκε να κοπούν για να κολληθούν σε διαφορετική διαμόρφωση από αυτή που προτείνει η Airfix (όλα ανοιχτά). Το ατρακτίδιο του κινητήρα κολλήθηκε με τα στυλίδια του και τοποθετήθηκαν τα σύρματα από λεπτή πετονιά. Για λόγους ευκολίας και σωστού τεντώματος των συρμάτων των πτερύγων και με δεδομένη την πολύ καλή εφαρμογή των κομματιών των πτερύγων ακολουθήθηκε μια ασυνήθιστη σειρά κολλήσεώς τους. Αρχικά στην άτρακτο εκτός από το ατρακτίδιο του κινητήρα, κολλήθηκαν τα επάνω τμήματα των κάτω φτερών με τα κύρια στυλίδια και ετοιμάστηκε η επάνω πτέρυγα όπου κολλήθηκαν όλα τα κομμάτια, εκτός από τα επάνω μέρη. Συμβουλευόμενος την αντίστοιχη κατασκευή του φίλου συνμοντελιστή Μέγα Τσώνου, που δημοσιεύτηκε στο Air Modeller Νο 77, ο Μέγας αναφέρει ότι τα 8 κύρια σύρματα έχουν πεπλατυσμένη διατομή και όχι κυλινδρική. Σε ένα πεπλατυσμένο μεταλλικό σωλήνα κολλήθηκαν κάθετα σπρού και επάνω τους τεντώθηκαν τρία μήκη πετονιάς και κολλήθηκαν μεταξύ τους με κόλλα στιγμής. Το σύνολο τρίφτηκε ελαφρά με ντουκόχαρτο για να αποκτήσει το τελικό πεπλατυσμένο σχήμα. Το συνολικό μήκος που χρειάστηκε ήταν 90 cm. Με λεπτό σύρμα από καλώδιο κεραίας τηλεόρασης φτιάχτηκαν τα συρματόσχοινα ανύψωσης του σκάφους στο HMS Shefield που βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα της επάνω πτέρυγας και αφέθηκαν στην άκρη να τοποθετηθούν προς το τέλος της κατασκευής. Ο κινητήρας έχει πολύ καλή λεπτομέρεια αλλά κρίθηκε ότι έπρεπε να γίνουν κάποιες προσθήκες για να ανέβει η αληθοφάνειά του. Έτσι κατασκευάστηκαν οι εξατμίσεις από μήκη μολυβδοκόλλησης διαμέτρου 1 m.m. Οι δοκίδες που σταθεροποιούν τις πλάκες που οδηγούν τον αέρα για την ψύξη των κυλίνδρων, αντικαταστάθηκαν από λεπτότερα μήκη Evergreen. Τοποθετήθηκαν τα μπουζοκαλώδια από λεπτό σύρμα και τα κοκοράκια των βαλβίδων στις κεφαλές των κυλίνδρων. Από ταινία μασκαρίσματος έγιναν τα κολάρα στους αυλούς εισαγωγής. Ο κινητήρας βάφτηκε με το Η-77 tire black της Mister Hobby και σκούρους μεταλλικούς τόνους. Τα πτερύγια της έλικας, ξύστηκαν με τον κόφτη και τρίφτηκαν με ντουκόχαρτο,  για να λεπτύνουν. Ακολούθως βάφτηκε με σατινέ μαύρο και κίτρινα ακροπτερύγια. Η έλικα πιάστηκε στο τσοκ του ταχυτροχού και ρίχνοντας σταγόνες oil της Mister Hobby και σκούρα λάδια ζωγραφικής στην βάση των πτερυγίων, περιστράφηκε για να αναπαρασταθούν οι διαρροές λαδιών του κινητήρα.

Βάψιμο – Σήματα
Με το μοντέλο ημιτελές σε αυτή την φάση ψεκάστηκε στις κάτω επιφάνειες κολλημένες ή μη με το H-338 light gray της Mister Hobby. Στο επάνω μέρος των κάτω πτερύγων, ψεκάστηκαν το Νο 31 slate gray της Humbrol και το dark sea gray H-331 της Mister Hobby. Οι επάνω επιφάνειες της ατράκτου και της επάνω πτέρυγας ψεκάστηκαν Νο 224 της Humbrol  και το Η-42 της Mister Hobby στο οποίο προστέθηκε medium gray σε αναλογία περίπου 80% με 20% αντίστοιχα. Ακολούθως όλες οι επιφάνειες ψεκάστηκαν με πακετίνη και τοποθετήθηκαν οι χαλκομανίες οι οποίες είναι πολύ λεπτές και κόλλησαν με προσθήκη μικρής ποσότητας Mr. Mark setter. Όταν όλα στέγνωσαν καλά τονίστηκαν οι γραμμώσεις με wash λαδιών ζωγραφικής, όπου αναμίχθηκαν ποσότητες μαύρου, άσπρου και καφέ αραιωμένου σε white spirit. Οι εσοχές στις πάνινες επιφάνειες του μοντέλου ψεκάστηκαν με αρκετά αραιωμένο smoke της Tamiya. Οι αντίστοιχες εξοχές »φωτίστηκαν» με ανοιχτόχρωμα λάδια αντίστοιχων τόνων με στεγνό πινέλο. Το τμήμα της ατράκτου όπου βρίσκεται ο κινητήρας, λερώθηκε με »διαρροές λαδιών» από αραιωμένα με white spirit και λάδια ζωγραφικής. Τα καλώδια κολλήθηκαν, ασφαλίστηκαν και τεντώθηκαν ελαφρά με κόλλα στιγμής και κατόπιν τοποθετήθηκαν στην θέση οι πτέρυγες τα συρματόσχοινα και ο κινητήρας με την έλικα. Το μοντέλο ψεκάστηκε με ματ βερνίκι της ΑΚ. Το μοντέλο ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση όλων των λεπτών κομματιών και των αντενών.

Συμπέρασμα
Το κιτ του Walrus είναι ένα καλό παράδειγμα για το πως πρέπει να κατασκευάζονται τα σύγχρονα κιτ. Αν εξαιρέσουμε τα 4 κομμάτια της ατράκτου που χρειάζονται λίγο προσοχή στην κόλληση και ελάχιστο στοκάρισμα, όλο το υπόλοιπο κιτ »κολλιέται μόνο του». Η λεπτομέρεια μέσα και έξω είναι πολύ καλή και μόνο οι πολύ απαιτητικοί θα σκρατσάρουν ή θα απευθυνθούν στην Eduard για βελτιωτικά. Αν σας ενδιαφέρει να φτιάξετε αυτό το ασχημόπαπο, η επιλογή αυτού του κιτ είναι μονόδρομος.

Κατασκευή, φωτογραφία, κείμενο: Γιάννης Ασημάκος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *