B-29 Superfortress

B-29 – Το αεροπλάνο.

Μερικά λόγια για… το ΤΕΡΑΣ που φαντάζομαι όλοι λίγο πολύ γνωρίζετε. Πρόκειται για ένα βομβαρδιστικό βαρέως τύπου, τετρακινητήριο, ελικοφόρο, κατασκευασμένο από την Boeing για τις Ενωμένες Πολιτείες. Χρησιμοποιήθηκε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κυρίως κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Πόλεμο της Κορέας. Το όνομά Superfortress (υπέρ φρούριο) προήλθε από τον προκάτοχό του B-17 Flying Fortress και συνεχίστηκε και στα επόμενα μοντέλα βομβαρδιστικών της Boeing. Κατασκευάστηκαν περίπου 4.000 τέτοια βομβαρδιστικά στη περίοδο 1943 έως 1946, ενώ αποσύρθηκε οριστικά το 1960.
To B-29 αν και προηγμένο τεχνολογικά και οπλικά για την εποχή του, συμμετείχε σχετικά λίγο σε αποστολές του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς η παραγωγή του ξεκίνησε το 1944, στο τέλος του πολέμου δηλαδή. Αποτέλεσε το βασικό βομβαρδιστικό των Αμερικανών στο τέλος του πολέμου και χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά της Ιαπωνίας. Ήταν επίσης το αεροπλάνο που μετέφερε και έριξε τις ατομικές βόμβες στο Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα. Ήταν οπλισμένο με 12 πολυβόλα M2 Browning 0.5 ιντσών, από τα οποία, τα 10 ήταν τηλεχειριζόμενα και μπορούσε να μεταφέρει βόμβες μέγιστου βάρους 9 τόνων. Είχε την μοναδικότητα να έχει καμπίνα υπό πίεση αυξάνοντας δραματικά το μέγιστο επιχειρησιακό ύψος που έφτανε περίπου τα 32,000 πόδια και ταυτόχρονα έκανε πιο εύκολη την ζωή του πληρώματος στα τόσο μεγάλα υψόμετρα. Οι πραγματικά τεράστιές διατάσεις του έκαναν τα “τέρατα” της εποχής Β-24, Β-17 κλπ. να φαίνονται παιχνίδια μπροστά του!

Μερικά από τα χαρακτηριστικά του ήταν:

  • Μήκος: 30.2 μ.
  • Άνοιγμα πτερυγίων: 43.1 μ.
  • Μέγιστο ύψος: 8.45 m
  • Βάρος Α/Φ άδειο : 33.800 kg
  • Κινητήρες: 4 × Wright R-3350-23 Duplex-Cyclone turbo supercharged radial engines, 2,200 hp (1,640 kW) έκαστος.
  • Μέγιστο βάρος φορτίου: 30 τόνοι
  • Μέγιστη ταχύτητα: 357 μίλια/ώρα
  • Ακτίνα δράσης: 5.230 χλμ.
  • Πλήρωμα: 11

 

Το Κιτ….

Μονογραμ Β-29 SuperfortressΕίναι μερικά πράγματα που σε κάνουν να τα βάζεις στην ζωή σου μίας και δια παντός. Έτσι είναι και η MONOGRAM για εμάς που ασχολούμαστε με τον μοντελισμό από το 1980 και μετά. Μεγαλώσαμε με τα μοντέλα της Αμερικάνικης εταιρείας, με ποιότητα που εκείνη την εποχή έβρισκες πολύ δύσκολα.

Χριστούγεννα του 1996 λοιπόν σε κατάστημα μοντελισμού επί της Γ΄ Σεπτεμβρίου. Με καταρρακτώδη βροχή και εγώ πήγα για μοντελιστικές προμήθειες!!! Ψάχνοντας διάφορα όπως κάνουμε πάντα όλοι μας, συναντήθηκα με το ΤΕΡΑΣ. Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη για να το αγοράσω. Από τότε λοιπόν το έχω πάντα μαζί με την υπόλοιπη άφτιαχτη συλλογή μου και με ακολουθεί παντού.

Ιούλιος 2017 και παίρνω την μεγάλη απόφαση ότι το ΤΕΡΑΣ δεν πρέπει να μείνει άλλο στο κουτί του, έτσι μετά από 21 ολόκληρά χρόνια αναμονής το project B-29 ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά.

Ανοίγοντας το κουτί βρίσκεσαι μπροστά σε ένα πραγματικά τεράστιο κιτ(περίπου ένα μέτρο άνοιγμα πτερύγων) με πολλά κομμάτια σε συσκευασία που πραγματικά σε κάνει να κλαις. Κομμάτια σκορπισμένα μέσα στο κουτί που δραπέτευσαν από τα sprues. Τα διάφανα κομμάτια χωρίς έξτρα συσκευασία για να μην χτυπηθούν ή γρατζουνιστούν!!. Μην ξεχνάτε όμως, μιλάμε για το 1980, τα καλούπια του κιτ (τουλάχιστον αυτού που είχα εγώ) ήταν παραγωγής 1985! Σε μια πρώτη απόπειρα dry fitting στα βασικά κομμάτια τα αποτελέσματα ήταν αρκετά καλά. Το πλαστικό σκληρό όπως σε όλα τα MONOGRAM και τα διάφανα κομμάτια με καλή ποιότητα και αρκετά διάφανα αλλά πολύ χοντρά σε πάχος. Το πιλοτήριο, η θέση του βομβαρδιστή και του ιπτάμενου μηχανικού – ασυρματιστή μας θυμίζει την κλασσική Monogram με αρκετή λεπτομέρεια που μόλις κλείσει η άτρακτος δεν θα υπάρχουν πολλά να δούμε. Τα δυο διαμερίσματα των βομβών είναι πολύ καλά αποτυπωμένα καθώς επίσης και οι βόμβες που θα γεμίσουν τον συγκεκριμένο χώρο. Πιο πίσω στην άτρακτο θα βρούμε τα δύο πλαϊνά σκοπευτικά των χειριστών για τα πυροβόλα που είναι πολύ καλής αποτύπωσης αλλά με πολύ χοντρά πλαϊνά διάφανα. Προχωρώντας πιο πίσω θα βρούμε τα κρεβάτια για την ξεκούραση του πληρώματος με βασική αλλά καλή αποτύπωση που μόλις κλείσει η άτρακτος δεν θα φαίνεται ΤΙΠΟΤΑ. Τέλος στο τέρμα πίσω συναντάμε την θέση του πίσω πυροβολητή με βασική λεπτομέρεια αλλά πολύ καλό σκοπευτικό και πολύ καλά σε πάχος και διαφάνεια πλαϊνά και πισινό τζάμι.

Τα φτερά τόσο δεξιά όσο και αριστερά παρόλο το πέρασμα των χρόνων και το μήκος τους, ευτυχώς δεν είχαν στραβώσει και η λεπτομέρεια ήταν αρκετά ικανοποιητική αν και γενικά θα ήταν προτιμότερο χαραγμένη γράμμωση σε όλο το μοντέλο. Τώρα θα μου πείτε γιατί δεν μπαίνω στην διαδικασία να την κάνω. Γιατί πολύ απλά μερικά πράγματα καλό είναι να μένουν όπως είναι. Τα cowls των κινητήρων φαίνονται αξιοπρεπή με κάποια σημεία βύθισης του πλαστικού που είναι όμως εύκολα επισκευάσιμα. Οι κινητήρες έχουν αρκετά καλή αποτύπωση με τους έλικες τους να είναι πολύ εκτός κλίμακας λόγω πάχους.

Ιnjection marks βρίσκουμε σε πολλά σημεία του μοντέλου που όμως είναι εύκολο να αφαιρεθούν. Οι φωλιές προσγείωσης έχουν καλή λεπτομέρεια με τα σκέλη όμως να θέλουν αρκετή βελτίωση. Οι τροχοί είναι σε πολύ καλό επίπεδο αλλά θα τους προτιμούσα «πατημένους» αφού γενικά μιλάμε για ένα πολύ βαρύ αεροσκάφος ακόμα και χωρίς φορτίο.

Οδηγίες κλασσικές Monogram αφήνοντας την……φαντασία μας να καλπάζει αν δεν έχει γίνει σωστή έρευνα. Τα σήματα πολύ χοντρά και πιστεύω εκτός κλίμακας.

Κατασκευή.

Οι επιλογές που είχα μετά από τα παραπάνω ήταν οι δυο προφανείς. Η κλείνω το κουτί και πάω στο επόμενο κιτ…..ή συνεχίζω και ξεκινάω την μάχη.

Όπως όμως πολύ σωστά είχε πει η Amelia Earhart, ’’Ο πιο αποδοτικός τρόπος να το κάνετε, είναι απλά να το κάνετε.’’ Έτσι κι εγώ λοιπόν το έκανα!!!!!

Ξεκινώντας έπρεπε να παρθούν μερικές αποφάσεις.

Α. Ποιο από όλα τα Β-29 θα αναπαρασταθεί. Μετά από πολυήμερη έρευνα πήρα την απόφαση ότι θα γίνει το Command Decision αφού υπάρχει καλό φωτογραφικό υλικό και το σημαντικότερο η καρτέλα σημάτων από την KITS WORLD με πραγματικά πολύ καλή αποτύπωση.

Β. Βελτιώσεις. Το Β-29 είναι ένα κιτ που μπορείς πραγματικά να καταστραφείς οικονομικά αν μπεις στην διαδικασία να του βελτιώσεις τα πάντα. Υπάρχουν ακόμα και σήμερα σχεδόν τα όλα. Αυτά που αποφάσισα όμως να προσθέσω προκειμένου να γίνει το μοντέλο αληθοφανές και χωρίς να χρειασθεί να επισκεφθώ ψυχίατρο ήταν τα παρακάτω:

  • Πατημένοι τροχοί ρητίνης από την True Details
  • Canopy masks της Eduard
  • Propeller blades από την Squadron
  • Canopy set από την Squadron
  • Μεταλλικό σύστημα προσγείωσης της Scale Aircraft Conversions
  • Σήματα από την KITS WORLD.

Το πιλοτήριο και γενικότερα όλες οι εσωτερικές υποκατασκευές του αεροπλάνο ήταν τα πρώτα ‘’κολλήματα’’ που έγιναν. Θέση βομβαρδιστή, πιλοτήριο, ιπταμένου μηχανικού και ασυρματιστή, η φυσούνα επικοινωνίας με τους χώρους μετά το διαμέρισμα των βομβών, το διαμέρισμα των βομβών κλπ. συναρμολογήθηκαν χωρίς πολλά προβλήματα. Βάφτηκαν όλα με Interior Green της Gunze, αποχρώσεις του καφέ και aluminum σε διάφορες αποχρώσεις (στο τέλος θα αναφέρω όλα τα χρώματα με κωδικούς και εταιρίες που χρησιμοποιήθηκαν). Μετά την συναρμολόγηση περάστηκε όλο με ένα διάλυμα λαδιού ζωγραφικής (Black 90% + 10% burnt sienna) για να πάρει λίγο βάθος αλλά και όψη χρησιμοποιημένων υλικών. Αφού στέγνωσε μετά από μερικές μέρες έγινε ένα dry brushing με silver σε ότι αλουμινένιο έπρεπε να φθαρεί. Σε γενικές γραμμές το πιλοτήριο ήταν μια εύκολη και απροβλημάτιστη κατασκευή. Πριν όμως κλείσω το πιλοτήριο στην άτρακτο έπρεπε να μπει η κατάλληλη ποσότητα βάρους ώστε το μοντέλο μας να μην κάθετε στην ουρά. Μετά από έρευνα βγήκε το συμπέρασμα ότι πρέπει να τοποθετηθούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 280gr στο πιλοτήριο από την θέση του μηχανικού με μπροστά. Χρησιμοποίησα πολύ λεπτά σκάγια κυνηγιού σταθεροποιώντας τα σχεδόν παντού με κυανοακρυλική κόλλα. Κάτω από τα τραπεζάκια, Κάτω από τα καθίσματα, μέσα στο panel των χειριστηρίων του μηχανικού, μέσα στο κάτω εμπρός περιστρεφόμενο πυροβόλο καθώς και στο επάνω τετραπλό πενηντάρι, στο ρηναίο σύστημα και όπου έβρισκα χώρο ώστε να μην είναι ορατά. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν αντίβαρα από ζάντες αυτοκινήτων που τοποθετήθηκαν μέσα στα σώματα των κινητήρων όταν συναρμολογήθηκαν τα φτερά μιας και ζυγίζοντας το μοντέλο διαπίστωσα ότι βολεύει για να «ρίξει» τα μούτρα μπροστά!!!.

Τα φτερά (εμπρός και πίσω) συναρμολογήθηκαν χωρίς πολλά προβλήματα αλλά με…..ΠΟΛΥ ΚΟΛΛΑ. Αφού έγινε η κόλληση των δυο μισών (πάνω – κάτω των φτερών) σειρά είχε η ένωση των δύο μισών της ατράκτου για να……κρύψουμε ότι φτιάχναμε στο πιλοτήριο τόσο καιρό. Η άτρακτος λοιπόν ενώθηκε, τα πίσω οριζόντια σταθερά και τα κυρίως φτερά μπήκαν στην θέση τους για να μας εκπλήξει πραγματικά η MONOGRAM αφού χρησιμοποιήθηκε ΕΛΑΧΙΣΤΗ ποσότητα στόκου. Να πω όμως ότι πρώτα είχα κάνει πολύ προσεκτικό dry fitting στα κομμάτια και πιστεύω ότι βοήθησε πολύ. Όταν λοιπόν ενώθηκαν όλα συνειδητοποιείς ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ είναι το μοντέλο!!!!!! Οι διαστάσεις του είναι πραγματικά τεράστιες.

Ώρα για στόκο λοιπόν για να καλύψουμε ότι κενά ή άλλες διορθώσεις πρέπει να γίνουν. Χρησιμοποιήθηκε υγρός στόκος αφού δεν υπήρχαν μεγάλα κενά και μπορούσαν ευκολά να καλυφθούν. Η ραφή της ατράκτου ήταν πολύ δύσκολή στον χειρισμό αφού δεν έπρεπε να χαθεί η υπερυψωμένη λεπτομέρεια με το τρίψιμο. όμως με προσεκτική δουλειά και και ΠΟΛΥ υπομονή ανταμείφθηκε από το αποτέλεσμα. Να σημειώσω δε ότι λόγω της παλαιότητας αλλά και του λάθους σχεδιασμού στο πω ασφαλίζουν τα πίσω οριζόντια σταθερά με την άτρακτο έσπασαν δυο φορές και έπρεπε να γίνουν τρύπες και να μπουν ξύλινοι πυρροί ώστε να μην υπάρξει ξανά πρόβλημα. Με τα κυρίως φτερά δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα, αφού το μοντέλο στέκετε στο σύστημα προσγείωσης. Αν τώρα αποφασίσει κάποιος να το κρεμάσει θα πρέπει να ενισχύσει την ένωση των φτερών με την άτρακτο για να μην υπάρξουν καταστροφικά αποτελέσματα.

Επόμενο στάδιο στην κατασκευή μας είναι να γίνει dry fitting στο σύστημα προσγείωσης, και να κοπούν και τριμαριστούν όλα τα διάφανα κομμάτια από Lexan τα οποία θα δώσουν πραγματικά τεράστια αληθοφάνεια στο μοντέλο μας εξαιτίας της λεπτότητα και καθαρότητας τους.

Στην συνέχεια έγιναν όλες οι επιμέρους εργασίες στους πύργους των πυροβόλων, στα σκοπευτικά (όπου υπήρχαν), στους τροχούς ρητίνης στις βόμβες και όποια άλλη δευτερεύουσα κατασκευή υπήρχε ώστε να στοκαριστούν και να είναι έτοιμα για βάψιμο.

Έτοιμα όλα λοιπόν για το…….Βάψιμο. Στο σημείο αυτό έπρεπε να αποφασίσω ΠΟΙΟ χρώμα και φυσικά από ποια εταιρεία θα διάλεγα ώστε να υπάρξει η καλύτερη απόδοση στο φυσικό  αλουμινένιο φινίρισμα το αεροπλάνου μας.

Το βάψιμο

Μετά από συζητήσεις με φίλους μοντελιστές εντός και εκτός Ελλάδος η απόφαση πάρθηκε.

ALCLADS!!!!!!!

Alclads λοιπόν τόσο τα μέταλλα όσο και το μαύρο αστάρι για βάση ώστε να βγει όπως πρέπει το αλουμίνιο.

Έπεσε πολύ μελέτη για το πως και πότε. Σε ποιο χρόνο μετά από πόση ώρα τα επόμενα χέρια κλπ. Τα πράγματα ήταν πιο απλά. ΑΠΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ με τα υλικά που σας λέει και το αποτέλεσμα θα σας ικανοποιήσει.

Το μοντέλο πρώτα ψεκάστηκε με το απίστευτο σε ποιότητα Humbrol Primer Spray ώστε να φανούν τυχών ατέλειες σε στοκαρίσματα κλπ. Τρίφτηκε με 5000 ντουκόχαρτο νερού για να γίνουν όλα όπως πρέπει flat και να μην υπάρχουν μπιμπίκια. Αφού έγιναν όλοι οι έλεγχοι καθαρίστηκε το μοντέλο ώστε να δεχθεί το πρώτο χέρι από την μαύρη βάση της ALCLAD. Πραγματικά πολύ καλό υλικό με πολύ γρήγορη ταχύτητα στεγνώματος ανάμεσα στα δυο χέρια. Το άφησα να στεγνώσει πολύ καλά για δυο – τρεις ημέρες (αν και μπορούσα να ακουμπήσω το χρώμα από την ιδια κιόλας μέρα) ώστε να δέσει το χρώμα σίγουρα για το Aluminum.

B-29 Superfortress

Πέρασαν οι μέρες και ήρθε η ώρα της αλήθειας. Alclads Polished Aluminum και μετά έγινε επιλεγμένο panelized με Duraluminium. Βάφοντας με τα Alclads είναι μι εμπειρία από μόνη της. Όποια ατέλεια έβρισκε το χρώμα ήταν σαν να έπεφτε πάνω της μεγεθυντικός φακός. Το πρώτο χέρι λοιπόν πολύ αχνό πάνω στο μαύρο ώστε όπου χρειαζόταν να μπορούσα να διορθώσω. Μετά από πολλά κύματα και και τρία χέρια στο τεράστιο Β-29 που με το ζάρι μπορούσα να το κουμαντάρω επιτέλους έγινε σαν πραγματικό Αλουμίνιο!!!!!

Σειρά είχε το κάτω μέρος του μοντέλου το οποίο θα βαφόταν μαύρο gloss (Gunze). Εύκολη δουλειά αν σκεφτεί κανείς τον Γολγοθά του αλουμινίου στις πάνω επιφάνειες.

Στο μοντέλο τοποθετήθηκαν χωρίς να κολληθούν τα μεταλλικά σκέλη προσγείωσης και αφέθηκε για να στεγνώσουν όλα για μια εβδομάδα. Κατόπιν έγινε διακριτικό panelized και τοποθετήθηκαν τα άριστα σε απόδοση σήματα της KITS WORLD, επίσης έγινε διακριτικό wash μιας και όχι μόνο δεν ήθελα υπερβολές αλλά το συγκεκριμένο Β-29 δεν φαίνεται σε καμία φωτογραφία της εποχής πολύ βρόμικο. Αυτό που έκανα ήταν αρκετές διαρροές από καύσιμα, λάδια και βρωμιές από καυσαέρια εξατμίσεων που ήταν σύνηθες φαινόμενο για την εποχή και τον τρόπο χρήσης τον αεροσκαφών αυτών.

Πάλι αφέθηκαν όλα να στεγνώσουν καλά και μετά τοποθετήθηκαν όλες οι επιμέρους λεπτομέρειες όπως οι βόμβες στο εσωτερικό, οι πύργοι με τα πολυβόλα τα οποία ΔΕΝ κωλύθηκαν και μπορούν να περιστραφούν (!!!!!!!), κολλήθηκαν τα σκέλη προσγείωσης με τα πατημένα ελαστικά, μπήκαν όπου έπρεπε μετά από πολυυυυυύ μελέτη οι κεραίες και τέλος τοποθετήθηκαν οι προπέλες στους τέσσερεις κινητήρες οι οποίοι ήταν κομμάτι κομμάτι από ρητίνη. Τέλος τοποθετήθηκαν οι θύρες των διαμερισμάτων βομβών καθώς και αυτές των συστημάτων προσγείωσης.

Μετά και την τοποθέτηση των παραπάνω λεπτομερειών έγινε μια ακόμα επιχείρηση τοπικών φθορών μικρού μεγέθους ΄ώστε να ταιριάζουν όλα μεταξύ τους.

Επίλογος

Ήταν πραγματικά το πιο δύσκολο μοντέλο που έχω επιχειρήσει να φτιάξω μέχρι σήμερα. Ένα κιτ τις δεκαετίας του 1980 που πραγματικά έδειχνε τα χρόνια του. Όμως πραγματικά αποζημιώθηκα από το τελικό αποτέλεσμα, ένα project που κράτησε δυο ολόκληρά χρόνια. Θα το δείτε τοποθετημένο σε διόραμα (δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γι’ αυτό) που οι διαστάσεις του πραγματικά δημιουργούν ζάλη.

Ένα παιδικό όνειρο λοιπόν που πήρε σάρκα και οστά!!!!!

Κείμενο – Φωτοφραφίες – Κατασκευή: Γιάννης Χείλαρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *